Strona korzysta z plikw cookie w celu realizacji usug zgodnie z Polityk cookies. Moesz samodzielnie okreli warunki przechowywania lub dostpu mechanizmu cookie w Twojej przegldarce.
[ Rozumiem, nie pokazuj wicej tego komunikatu. ]

27 marca 2020

Żal doskonały w czasie pandemii

Doskonały żal dla niedoskonałych chrześcijan

w czasie epidemii

Czas Czterdziestodniowego Przygotowania Paschalnego, czas naszego nawrócenia w roku 2020 zbiegł się z czasem światowej epidemii. W tym wysiłku („Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!” - Mk 1,15) nie jesteśmy opuszczeni, bo sam Bóg przychodzi z pomocą naszej słabości: ”Nawróć nas Panie, do Ciebie wrócimy” (Lm 5, 21); „Spraw, bym powrócił, a wtedy powrócę, bo jesteś Panem, Bogiem moim” (Jr 31, 18).

Dnia 20 marca 2020 r. podczas porannej Eucharystii sprawowanej w Domu Świętej Marty, papież Franciszek przypomniał, że Wielki Post zawsze koncentruje się na tym nawróceniu serca, które w chrześcijaństwie wyraża się w sakramentalnej spowiedzi. Jednocześnie zaznaczył, że wielu wiernych przystępuje w okresie Wielkiego Postu do spowiedzi wielkanocnej, ale w tym roku, ze względu na ograniczenia kwarantanny może nie być to możliwe. Nawiązując do nauki Katechizmu, Ojciec Święty zachęcił:


Jeśli nie znajdziesz kapłana, aby się wyspowiadać, powiedz Bogu, On jest twoim ojcem i powiedz mu prawdę: «Panie, popełniłem to, i to, i tamto… Wybacz mi» i proś Go o przebaczenie całym sercem, z aktem żalu i obiecaj Jemu: «Później się wyspowiadam, ale przebacz mi już teraz». I od razu powrócisz do łaski Bożej.

Sam możesz przystąpić, jak uczy nas Katechizm, do Bożego przebaczenia, nie mając w pobliżu kapłana. Pomyślcie o tym: nadszedł czas! To jest właściwa chwila, odpowiedni czas. Dobrze dokonany akt żalu - i dzięki temu nasza dusza stanie się biała jak śnieg.


W swej wypowiedzi Franciszek nawiązał do tradycyjnej nauki o tzw. żalu doskonałym. Sięgnijmy zatem, tropem papieża, do Katechizmu:


Wśród aktów penitenta żal za grzechy zajmuje pierwsze miejsce. Jest to „ból duszy i znienawidzenie popełnionego grzechu z postanowieniem niegrzeszenia w przyszłości”.


Gdy żal wypływa z miłości do Boga miłowanego nade wszystko, jest nazywany „żalem doskonałym” lub „żalem z miłości” (łac. contritio). Taki żal odpuszcza grzechy powszednie. Przynosi on także przebaczenie grzechów śmiertelnych, jeśli zawiera mocne postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy tylko będzie to możliwe” (KKK 1451- 1452).

Następny kanon Katechizmu (1453) wyjaśnia czym różni się „żal doskonały” od żalu „niedoskonałego”, który też jest darem Bożym, jednak nie przynoszącym przebaczenia grzechów ciężkich, ale przygotowującym do niego w sakramencie pokuty.

Sam Katechizm cytuje wypowiedzi Soboru Trydenckiego z 1551 r.1 Natomiast Sobór Trydencki oparł swoje nauczanie na nauce św. Tomasza z Akwinu (1225-1274), który mówiąc o pokucie wewnętrznej zaznaczył, że „polega ona na skrusze (żalu) serca, która sprawia komuś ból z powodu dawnych grzechów.” Ten żal serca pochodzący z miłości zawiera w sobie pragnienie pokuty zewnętrznej polegającej na wyznaniu grzechów i zrealizowaniu naprawy, zadośćuczynienia za grzechy2. Komentując suwerenną władzę Jezusa w odpuszczeniu grzechów kobiecie cudzołożnej (J 8, 1-11) bez konieczności odwołania się do zewnętrznej pokuty(znaków sakramentu) Tomasz z Akwinu zaznacza, że nie dzieje się to „bez wewnętrznej pokuty, którą On sam, swoją łaską, zrodził w tej kobiecie”3.

W czasie epidemii, Kościół wsłuchany w mądrą miłość Pana, nieprzerwanie - poprzez św. Tomasza, Sobór Trydencki, papieża Franciszka i wielu innych świadków - wychodzi nam naprzeciw dając każdemu z nas możliwość szczerego żalu serca, zanim będzie sposobność przystąpienia do sakramentu Pojednania!

Korzystajmy z pocieszenia jakie niesie Słowo Boże, bo Pan pragnie podtrzymywać w nas nadzieję:


„To zaś, co niegdyś zostało napisane, napisane zostało także dla naszego pouczenia, abyśmy dzięki cierpliwości i pociesze, jaką niosą Pisma, podtrzymywali nadzieję. A Bóg, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście wzorem Chrystusa te same uczucia żywili do siebie i zgodnie jednymi ustami wielbili Boga i Ojca Pana naszego Jezusa Chrystusa” (Rz 15, 4-6).


Iwona i Krzysztof Grabiec

1 Sobór Trydencki, DS 1676- 1678; zob.1705; wyd. polskie Kraków 2005, s. 489 i 507.

2 Zob. In Rom. 11, 25-32 (nr 927-929); ST, IIIa, q.90, a.2, ad 1; Saint Thomas d’Aquin, Traités. Les raison de la foi. Les aricles dela foi et les sacrements de l’Église, trad. Gilles Emery, Paris 1999, s. 259-261.

3 ST, IIIa, q.84, a.5, ad 3; q.86, a.2.

Spotkania dla Małżeństw Alicja i Wiesław Ściegienko tel. 509 322 012 (Alicja) lub 71 71 51 081 (wieczorem), e-mail: sciegienko@spotkaniamalzenskie.pl lub alasciegienko@wp.pl